سرو رشیده

#السلام_علیک_یا_فاطمة_الزهرا
چقدر سرو رشیده خمیده قامت تو
چه سایه های کبودی ست روی صورت تو
اگر چه از غم کوچه نگفته ای با من
شده است چادر خاکی صدای غربت تو
سه ماه می شود ای هانیه دلم تنگ است
دوباره تا بنشینم به پای صحبت تو
چه زخم ها که ز لبخند این و آن خوردم
همینکه که خنده فراموش شد ز ساحت تو
کمال غربت من هست زخم پهلویت
ز خاطرم نرود لحظه ای حمایت تو
تویی که عمر منی، پیری ات عذاب من است
خدا کند ننشینم به داغ هجرت تو
هنوز چشم تو هجده بهار دیده عزیز
دعا نکن برسد زودتر شهادت تو
اللهم العن الجبت و الطاغوت

حسن کردی